<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
    <title>ascárida</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/" />
    <link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://ascarida.net/atom.xml" />
    <id>tag:ascarida.net,2009-03-30://1</id>
    <updated>2010-06-23T21:15:44Z</updated>
    <subtitle>é unha tola que todo fai o revés; vístese pola cabeza e íspese polos pés. Validaches Carolina? Validei, si señor! Dime, con quén validaches? Validei co W3C. Validaches, Carolina? Validei, si señor!</subtitle>
    <generator uri="http://www.sixapart.com/movabletype/">Movable Type 4.32-en</generator>

<entry>
    <title>Argumento dende o silencio</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/argumento-dende-o-silencio.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.638</id>

    <published>2010-06-23T15:55:38Z</published>
    <updated>2010-06-23T21:15:44Z</updated>

    <summary> Juan: ¿ Sabes algo de francés? Pedro: Desde luego, lo hablo como un nativo. Juan: Estupendo, porque necesito saber cómo se dice &quot;Feliz cumpleaños&quot; en francés. Pedro: Lo siento, ahora no tengo tiempo. A lo mejor mañana. Adiós. Pero...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
        <category term="visto na rede" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p><img alt="silencio.png" src="http://ascarida.net/contidos/silencio.png" width="740" height="230" /></p>
<blockquote>
<p>
Juan: ¿ Sabes algo de francés?<br />
Pedro: Desde luego, lo hablo como un nativo.<br />
Juan: Estupendo, porque necesito saber cómo se dice "Feliz cumpleaños" en francés.<br />
Pedro: Lo siento, ahora no tengo tiempo. A lo mejor mañana. Adiós.<br />
</p>
<p>
Pero más adelante Pedro se sigue negando a proporcionarle a Juan la traducción, ya sea no haciéndole caso o dándole excusas. Juan entonces llega a la conclusión, por argumento desde el silencio, que en realidad Pedro no sabe francés o no lo habla bien. En otras palabras, Juan concluye que la ignorancia de Pedro es la explicación más probable para su silencio. El uso del argumento desde el silencio en esta situación es razonable, dadas las alternativas (que Pedro no quiera darle la traducción o tenga miedo de hacerlo) que no parecen razonables a simple vista.
</p>
</blockquote>

<p><a href="http://es.wikipedia.org/wiki/Argumentum_ad_silentio">Argumentum ad silentio</a> na Wikipedia.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>anbb</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/anbb.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.637</id>

    <published>2010-06-22T22:42:29Z</published>
    <updated>2010-06-22T23:40:07Z</updated>

    <summary> Pois xusto despois de que Alva Noto e Blixa Bargeld pasaran polo Sónar publican &quot;Ret Marut Handshake&quot;. Foi toda unha sopresa ver moita xente no auditorio e ainda máis que gustasen tanto, incluso aos que non sabían deles. Como...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="música" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p><img alt="anbb.jpg" src="http://ascarida.net/contidos/anbb.jpg" width="740" height="230" /></p>

<p>Pois xusto despois de que Alva Noto e Blixa Bargeld pasaran polo Sónar publican "Ret Marut Handshake". Foi toda unha sopresa ver moita xente no auditorio e ainda máis que gustasen tanto, incluso aos que non sabían deles. Como Internet provee de case todo e eu quero espallar a felicidade e o amor polas cousas que me gustan, acabo de subir ao meu Dropbox o EP coas súas cinco cancións. <a href="http://dl.dropbox.com/u/381858/anbb%20-%20Ret%20Marut%20Handshake%20-%202010.zip">Descarguen</a>, que mola un cacho.</p>

<p>E para os cazadores de versións hai dúas enormes. A primeira é 'One' de Harry Nilsson (que igual alguén lembra por outra versión: a de Aimee Mann na banda sonora de <a href="http://www.imdb.com/title/tt0175880/">Magnolia</a>) e que eu xa teño en repetir infinitas veces no iTunes. A segunda é 'I Wish I Was A Mole In The Ground' unha canción tradicional estadounidense.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Breviario de los vencidos</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/breviario-de-los-vencidos.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.636</id>

    <published>2010-06-16T23:13:20Z</published>
    <updated>2010-06-16T23:58:56Z</updated>

    <summary> He derrochado mi alma para nada. ¿Cuál de mis semejantes habrá sido digno de sus llamas? De ahora en adelante, esparciré cenizas por las primaveras ajenas. Y yo mismo me enterraré bajo las del corazón y del amor. Sensaciones...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<blockquote>
<p>He derrochado mi alma para nada. ¿Cuál de mis semejantes habrá sido digno de sus llamas? De ahora en adelante, esparciré cenizas por las primaveras ajenas. Y yo mismo me enterraré bajo las del corazón y del amor.</p>

<p>Sensaciones e ideas; eso es todo lo que me ha quedado. Porque me he quedado fuera del yo. Que ningún sentimiento adorne ya el desierto de los seres que nos rodean, que mueran los astros que soñábamos ver en sus ojos, que se extinga el cielo al fondo de la pasión. ¡Que el averno invada lo Ideal, que gima a sus pies, caminante ridículo y afligido, que de la sangre sacaste pócimas mágicas y coronas que rematan la nada! Machacaste los impulsos de tu temblor, a los que nadie respondió, a los que nadie sonrió. Oculta tu calavera a la naturaleza llorosa, sacúdela de la materia de los llantos, mata tu futuro en las noches insomnes del suspiro. Sobre el tiempo calvo se deslizan ausencias del mundo y de la pálida vida sólo subsiste un lamento sin voz que se coló en la madriguera de la mente.</p>

<p>Bajas de ti mismo por la escalera del fatal despertar hasta la Ciudad colmada de brisas sonoras y de alusiones de muerte. Y te preguntas sin ningún recato: «¿Dónde me ahogaré? ¿En el Sena o en la Música?».</p>
</blockquote>

<p><a href="http://www.cioran.eu/">E. M. Cioran</a></p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Las chicas que me gustan están locas</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/las-chicas-que-me-gustan-estan-locas.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.635</id>

    <published>2010-06-12T13:52:30Z</published>
    <updated>2010-06-12T14:29:49Z</updated>

    <summary> A ver: este es un tema peliagudo, y no me siento muy a gusto hablando de él, porque llevado a sus últimas consecuencias significa que yo también estoy bastante desiquilibrado. Pero ahora, llegados a este punto de la historia...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<blockquote>
<p>
A ver: este es un tema peliagudo, y no me siento muy a gusto hablando de él, porque llevado a sus últimas consecuencias significa que yo también estoy bastante desiquilibrado. Pero ahora, llegados a este punto de la historia (con la primera novia en años, pero a punto de embarcarme en una gira demencial y, en consecuencia, de cortar con la novia), creo que es el momento de abordar la cuestión. Repasemos los antecedentes.<br />
A lo largo de mi vida ha quedado demostrado que, si estoy en una habitación y en esa habitación hay una persona capaz de convertir mi vida en un infierno, la encontraré enseguida, desearé que se ponga a hablar conmigo, me sentiré como si hubiese encontrado la pieza que le faltaba a mi puzzle, empezaré a fantasear y empezaré a ver imágenes de los dos despertándonos juntos, de nuestros hijos, de nuestras tumbas contiguas dentro de cincuenta años, y encima creeré que eso es lo que quiero. Por algún motivo que desconozco, Dios ha hecho que todas las mujeres que me atraen estén todas locas. Pero como resulta que no creo en Dios, imagino que en realidad es una de esas circunstancias de la vida que algo tienen que ver con la forma en la que me crié. La gente con la que trabajaba se refería a veces a cierto tipo de mujeres como «chicas para E». Así de grave era la cosa. <br />
Si la chica tenía pinta de haberse escapado del frenopático local, ahí estaba yo. A lo largo de los años he tenido una serie de novias capaces de pasar de la risa histérica al llanto desconsolado en cuestión de segundos.<br />
Woody Allen tenía un nombre para esas mujeres y lo expuso en la película <em>Maridos y mujeres</em>. Para él son «mujeres kamicaze», porque no sólo son autodestructivas sino que además se estrellan contra ti y te arrastran en su caída.
</p>
<p>(...)</p>
<p>
Otra cosa: cuando digo locura, quiero que sepais que yo también tengo mis límites. No hablo de locas en el sentido de perturbadas mentales o esquizofrénicas. Esto es demasiado incluso para mí. Pero en ocasiones algunas de mis novias no andaban muy lejos de esas categorías.<br />
¿Qué es lo que me atraía de esas almas descarriadas? Seguramente una combinación de circunstancias, entre ellas el hecho de que yo mismo era un alma descarriada y por eso me sentía a gusto con ellas (ya, ya: qué ironía). Criarte en una familia de locos te predispone a esas cosas si no te andas con cuidado. Y quizá es que yo estaba dispuesto a transigir con los bajones de la relación para poder disfrutar de los subidones que me ofrecía. Pero con el paso de los años el atractivo de las loquitas se ha ido reduciendo; por extenuación, supongo.
</p>
<p>(...)</p>
<p>
En defensa de todas ellas tengo que decir también que no soy una persona con la que resulte fácil convivir. Bueno, en cierto modo sí que lo soy, una vez se acepta que siempre estoy trabajando en algo y que si no estoy trabajando tiendo a encerrarme en mí mismo mientras rumio nuevas ideas. Hay que ser una persona muy segura de sí misma para vivir con alguien así, y probablemente he estado enfocándolo mál todos estos años al intentar emparejamientos imposibles.
</p>
<p><em><a href="http://www.blackiebooks.org/#BB03">Cosas que los nietos deberían saber</a></em>, Mark Oliver Everett.</p>
</blockquote>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Nattvardsgästerna</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/nattvardsgasterna.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.633</id>

    <published>2010-05-31T22:32:33Z</published>
    <updated>2010-06-11T21:11:02Z</updated>

    <summary> Los comulgantes, Ingmar Bergman (1963) Märta tiene un eccema que es psicosomático. El empieza a alejarse porque encuentra esta enfermedad físicamente repugnante. Ella se da cuenta con dolorosa lucidez de la falta de amor en su relación. Pero se...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
        <category term="visto na rede" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<div class="video">
<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/H0L1Y-wL9x4&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/H0L1Y-wL9x4&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object>
</div>

<p><a href="http://www.imdb.com/title/tt0057358/">Los comulgantes</a>, Ingmar Bergman (1963)</p>

<blockquote>
<p>Märta tiene un eccema que es psicosomático. El empieza a alejarse porque encuentra esta enfermedad físicamente repugnante. Ella se da cuenta con dolorosa lucidez de la falta de amor en su relación. Pero se empeña. Ese hombre es su misión. Hay una mezcla de sinceridad y burla en su credo : «¡Pedí una misión y tú eres esa misión!». Cuando se arrodilla y reza, su rezo no se dirige a Dios. El arrodillarse es un gesto dictado por el espacio religioso en que se encuentra. Pide una fe y una seguridad.<br />
Cuando Tomas está junto al torrente, velando el cadáver de Jonas, ve con claridad meridiana el fracaso de su vida. Unas horas más tarde se venga de quien lo ama. Este hombre no cobarde no puede entonces guardar más silencio. Para su propia sorpresa se oye decir: «La razón, la decisiva, es que no que no quiero tenerte conmigo».</p>

<p>«MÄRTA (<em>para sí misma</em>): Entiendo que he cometido un error. Todo el tiempo.<br />
TOMAS (<em>atormentado</em>): Tengo que irme ya. Voy a hablar con la señora Persson.<br />
MÄRTA: No, he hecho mal. Cada vez que he sentido odio hacia ti, me he esforzado en convertir el odio en compasión (<em>lo mira</em>). Me has dado pena. Me he acostumbrado tanto a que me des pena que no te puedo odiar ahora tampoco.<br />
(<em>Sonríe disculpándose -esta sonrisa oblicua e irónica. El la mira rápidamente: la espalda cargada, la prominente cabeza, las grandes manos inmóviles, la mirada que de repente está desprotegida y ardiente, los lóbulos de las orejas que salen por debajo del ralo y descuidado cabello</em>.)<br />
MÄRTA: ¿Qué va a ser de ti... <em>sin mí</em>?<br />
TOMAS: ¡Oh! (<em>Gesto despectivo. Se muerde el labio. Una profunda repugnancia le va subiendo de los intestinos hacia la cabeza</em>.)<br />
MÄRTA (<em>desesperadamente</em>): Oh, no, querido, no podrás arreglártelas sin mí. Te hundirás, mi pequeño Tomas. Nada te puede salvar. Te vas a matar a fuerza de odiarte».</p>

<p>El se levanta y va hacia la puerta y durante esos instantes tiene tiempo de vivir una vida aún más espantosa. La vida sin ella. Está irrevocablemente terminada, la muerte reina en la escuela y él se vuelve en la puerta y se oye decir: «¿Quieres venir conmigo a Frostnäs? Intentaré ser bueno».</p>

<p>«(<em>Ella levanta la mirada. Su cara tiene una expresión de severidad y reserva</em>.)<br />
MÄRTA (<em>rígida</em>): ¿De verdad quieres? ¿O es sólo algún nuevo temor que se te ha metido en la cabeza?<br />
TOMAS: Haz lo que quieras, pero te lo ruego.<br />
MÄRTA: Naturalmente. Claro que voy. No tengo elección.»</p>

<p>Lo que ocurre es un drenaje. No sólo para él sino también para ella. El suelta la lengua y ella está desamparada. De repente ella se da cuenta de que ha cometido un error, que ha habido un egoísmo brutal en su tormenta sentimental.</p>

<p><a href="http://www.tusquetseditores.com/titulos/fabula-imagenes-fabula">Imágenes</a>, Ingmar Bergman</p>
</blockquote>

<div class="video">
<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/p/8D9E645622865D14&amp;hl=en_US&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/p/8D9E645622865D14&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="385" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object>
</div>

]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Clive Wearing</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/clive-wearing.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.632</id>

    <published>2010-05-31T04:11:47Z</published>
    <updated>2010-05-31T07:32:12Z</updated>

    <summary>Sen soños e sen pensamentos o día e a noite son a mesma cousa, é coma estar morto. Esto repíteo todo o tempo Clive Wearing, afectado dun dos casos de amnesia máis extremos do mundo, en The Man With 7...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
        <category term="visto na rede" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p>Sen soños e sen pensamentos o día e a noite son a mesma cousa, é coma estar morto. Esto repíteo todo o tempo Clive Wearing, afectado dun dos casos de amnesia máis extremos do mundo, en <a href="http://www.imdb.com/title/tt0482648/">The Man With 7 Seconds Memory</a> un documental no que se ve a Clive despois de vinte anos de amnesia.</p>

<p><object width="640" height="370"><param name="movie" value="http://www.megavideo.com/v/A9FBYHZR6930b90530997d32ee801f0473362836"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.megavideo.com/v/A9FBYHZR6930b90530997d32ee801f0473362836" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="640" height="370"></embed></object></p>

<p>O documental está dispoñible (dobrado ao español) en <a href="http://www.megavideo.com/?v=A9FBYHZR">Megavideo</a> e <a href="http://www.tu.tv/videos/el-hombre-con-7-segundos-de-memoria-2005">Tu.tv</a>.</p>

<p>Oliver Sacks escribiu sobre Clive nun capítulo de <a href="http://www.anagrama-ed.es/titulo/A_394">Musicofília</a> e nun artigo do <a href="http://www.newyorker.com/reporting/2007/09/24/070924fa_fact_sacks?currentPage=all">New Yorker</a> para explicar cómo a habilidade musical pode sobrevivir incluso á amnesia máis grave. Porque tocar, a música e ser músico, ainda que Clive non sea consciente, é algo que non esqueceu nunca. A súa muller <a href="http://www.guardian.co.uk/books/2005/jan/23/biography.features3">Deborah</a> e o amor que sinte por ela é o outro que permaneceu na súa memoria. Eso é todo.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Ingmar Bergman</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/ingmar-bergman.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.631</id>

    <published>2010-05-30T21:25:38Z</published>
    <updated>2010-05-30T21:29:23Z</updated>

    <summary> Arena: Ingmar Bergman Hoxe quero vivir na illa de Fårö, ter oitenta anos e levar preparada unha lista dos meus demos no peto por se alguén me pregunta a cales lle temo....</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="visto na rede" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/p/0D7E6D7AE3327DEC&amp;hl=en_US&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/p/0D7E6D7AE3327DEC&amp;hl=en_US&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="385" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object></p>

<p><a href="http://www.bbc.co.uk/bbcfour/documentaries/features/arena-bergman.shtml">Arena: Ingmar Bergman</a></p>

<p>Hoxe quero vivir na illa de Fårö, ter oitenta anos e levar preparada unha lista dos meus demos no peto por se alguén me pregunta a cales lle temo.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>What I Believe</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/what-i-believe.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.630</id>

    <published>2010-05-30T00:27:27Z</published>
    <updated>2010-05-30T00:39:01Z</updated>

    <summary> I believe in the power of the imagination to remake the world, to release the truth within us, to hold back the night, to transcend death, to charm motorways, to ingratiate ourselves with birds, to enlist the confidences of...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<blockquote>
<p>I believe in the power of the imagination to remake the world, to release the truth within us, to hold back the night, to transcend death, to charm motorways, to ingratiate ourselves with birds, to enlist the confidences of madmen.</p>

<p>I believe in my own obsessions, in the beauty of the car crash, in the peace of the submerged forest, in the excitements of the deserted holiday beach, in the elegance of automobile graveyards, in the mystery of multi-storey car parks, in the poetry of abandoned hotels.</p>

<p>I believe in the forgotten runways of Wake Island, pointing towards the Pacifics of our imaginations.</p>

<p>I believe in the mysterious beauty of Margaret Thatcher, in the arch of her nostrils and the sheen on her lower lip; in the melancholy of wounded Argentine conscripts; in the haunted smiles of filling station personnel; in my dream of Margaret Thatcher caressed by that young Argentine soldier in a forgotten motel watched by a tubercular filling station attendant.</p>

<p>I believe in the beauty of all women, in the treachery of their imaginations, so close to my heart; in the junction of their disenchanted bodies with the enchanted chromium rails of supermarket counters; in their warm tolerance of my perversions.</p>

<p>I believe in the death of tomorrow, in the exhaustion of time, in our search for a new time within the smiles of auto-route waitresses and the tired eyes of air-traffic controllers at out-of-season airports.</p>

<p>I believe in the genital organs of great men and women, in the body postures of Ronald Reagan, Margaret Thatcher and Princess Di, in the sweet odors emanating from their lips as they regard the cameras of the entire world.</p>

<p>I believe in madness, in the truth of the inexplicable, in the common sense of stones, in the lunacy of flowers, in the disease stored up for the human race by the Apollo astronauts.</p>

<p>I believe in nothing.</p>

<p>I believe in Max Ernst, Delvaux, Dali, Titian, Goya, Leonardo, Vermeer, Chirico, Magritte, Redon, Duerer, Tanguy, the Facteur Cheval, the Watts Towers, Boecklin, Francis Bacon, and all the invisible artists within the psychiatric institutions of the planet.</p>

<p>I believe in the impossibility of existence, in the humor of mountains, in the absurdity of electromagnetism, in the farce of geometry, in the cruelty of arithmetic, in the murderous intent of logic.</p>

<p>I believe in adolescent women, in their corruption by their own leg stances, in the purity of their disheveled bodies, in the traces of their pudenda left in the bathrooms of shabby motels.</p>

<p>I believe in flight, in the beauty of the wing, and in the beauty of everything that has ever flown, in the stone thrown by a small child that carries with it the wisdom of statesmen and midwives.</p>

<p>I believe in the gentleness of the surgeon's knife, in the limitless geometry of the cinema screen, in the hidden universe within supermarkets, in the loneliness of the sun, in the garrulousness of planets, in the repetitiveness or ourselves, in the inexistence of the universe and the boredom of the atom.</p>

<p>I believe in the light cast by video-recorders in department store windows, in the messianic insights of the radiator grilles of showroom automobiles, in the elegance of the oil stains on the engine nacelles of 747s parked on airport tarmacs.</p>

<p>I believe in the non-existence of the past, in the death of the future, and the infinite possibilities of the present.</p>

<p>I believe in the derangement of the senses: in Rimbaud, William Burroughs, Huysmans, Genet, Celine, Swift, Defoe, Carroll, Coleridge, Kafka.</p>

<p>I believe in the designers of the Pyramids, the Empire State Building, the Berlin Fuehrerbunker, the Wake Island runways.</p>

<p>I believe in the body odors of Princess Di.</p>

<p>I believe in the next five minutes.</p>

<p>I believe in the history of my feet.</p>

<p>I believe in migraines, the boredom of afternoons, the fear of calendars, the treachery of clocks.</p>

<p>I believe in anxiety, psychosis and despair.</p>

<p>I believe in the perversions, in the infatuations with trees, princesses, prime ministers, derelict filling stations (more beautiful than the Taj Mahal), clouds and birds.</p>

<p>I believe in the death of the emotions and the triumph of the imagination.</p>

<p>I believe in Tokyo, Benidorm, La Grande Motte, Wake Island, Eniwetok, Dealey Plaza.</p>

<p>I believe in alcoholism, venereal disease, fever and exhaustion. I believe in pain. I believe in despair. I believe in all children.</p>

<p>I believe in maps, diagrams, codes, chess-games, puzzles, airline timetables, airport indicator signs.</p>

<p>I believe all excuses.</p>

<p>I believe all reasons.</p>

<p>I believe all hallucinations.</p>

<p>I believe all anger.</p>

<p>I believe all mythologies, memories, lies, fantasies, evasions.</p>

<p>I believe in the mystery and melancholy of a hand, in the kindness of trees, in the wisdom of light.</p>
</blockquote>

<p><a href="http://jgballard.ca/uncollected_work/what_i_believe.html">What I Believe</a> de <a href="http://jgballard.ca/">J.G Ballard</a>  (<a href="http://aportes.educ.ar/literatura/popup/en_que_creo.php">traducción ao español</a>)</p>

<p>É nesto no que levo pensando dende o mediodía porque nunha conversa pequena saiu que hai anos que quero atopar <a href="http://www.scyla.com/libros/721/biblioteca_jg_ballard/ninguna/crash">Crash</a> nunha estantería, o que non terá sentido para os que non me coñezan moito. Agora son as dúas e pico da mañá. Pode que algún día escriba o meu propio <em>credo</em>.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>El mundo de Millás: inteligencias singulares</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/el-mundo-de-millas-inteligencias-singulares.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.628</id>

    <published>2010-05-23T22:23:56Z</published>
    <updated>2010-05-23T23:37:30Z</updated>

    <summary> (No Google Reader non se incrusta o video, vaia carallada porque teño pensado poñer máis contidos que atopei no mesmo sitio. En fin, ou veñen pola casa ou o van ver en Tu.tv)...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="visto na rede" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p><object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://tu.tv/tutvweb.swf?kpt=aHR0cDovL3d3dy50dS50di92aWRlb3Njb2RpL2kvbi9pbnRlbGlnZW5jaWFzLXNpbmd1bGFyZXMtZG9jdW1lbnRhbC5mbHY=&xtp=162129"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://tu.tv/tutvweb.swf?kpt=aHR0cDovL3d3dy50dS50di92aWRlb3Njb2RpL2kvbi9pbnRlbGlnZW5jaWFzLXNpbmd1bGFyZXMtZG9jdW1lbnRhbC5mbHY=&xtp=162129" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object></p>

<p>(No Google Reader non se incrusta o video, vaia carallada porque teño pensado poñer máis contidos que atopei no mesmo sitio. En fin, ou veñen pola casa ou o van ver en <a href="http://www.tu.tv/videos/inteligencias-singulares-documental">Tu.tv</a>)<br />
</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Está moi ben</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/esta-moi-ben.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.627</id>

    <published>2010-04-18T19:04:12Z</published>
    <updated>2010-04-18T19:21:10Z</updated>

    <summary>Mi miedo a la muerte estaba ligado en gran medida a mis ideas religiosas. Un buen día me operaron, una operación sencilla. Por equivocación me dieron una anestesia demasiado fuerte y desaparecí del mundo de los sentidos. ¿Adónde fueron a...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="lecturas" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p>Mi miedo a la muerte estaba ligado en gran medida a mis ideas religiosas. Un buen día me operaron, una operación sencilla. Por equivocación me dieron una anestesia demasiado fuerte y desaparecí del mundo de los sentidos. ¿Adónde fueron a parar las horas? No duraron ni siquiera un microsegundo.<br />
De repente comprendí que <em>así es</em>. La idea de que uno pasa de <em>ser</em> a <em>no ser</em> es difícil de concebir. Para una persona con constante miedo a la muerte, es extraordinariamente liberadora. Al mismo tiempo es un poco aburrido: uno piensa que podría ser divertido encontrar nuevas experiencias cuando le tocase descansar el alma después de separarse del cuerpo. Pero no creo que sea así. Primero se <em>es</em> y despues <em>no se es</em>. Esto es extraordinariamente satisfactiorio.<br />
Lo que antes era tan aterrorizador y misterioso, lo que no es de este mundo, no existe. Todo es de este mundo. Todo está dentro de nosotros, ocurre dentro de nosotros y entramos y salimos unos de otros: es así. Y está muy bien.</p>

<p>Irgman Bergman, <a href="http://www.tusquetseditores.com/titulos/fabula-imagenes-fabula">Imágenes</a> pax. 209.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Minimal things</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/minimal-things.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.626</id>

    <published>2010-04-18T17:35:30Z</published>
    <updated>2010-04-18T19:03:35Z</updated>

    <summary>Dous fragmentos dun programa que emitiu a BBC en 1997, Modern Minimalists, e aí está Björk conducindo a reportaxe, falando cuns señores que non coñezo e tamén con Mika Vainio e Arvo Pärt. O anaquiño con Arvo Pärt é unha...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="música" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
        <category term="visto na rede" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p>Dous fragmentos dun programa que emitiu a <a href="http://www.bbc.co.uk/tv/d//">BBC</a> en 1997, Modern Minimalists, e aí está Björk conducindo a reportaxe, falando cuns señores que non coñezo e tamén con <a href="http://www.phinnweb.org/vainio/">Mika Vainio</a> e <a href="http://www.arvopart.info/">Arvo Pärt</a>.</p>

<p><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MixrSzIa264&hl=es_ES&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/MixrSzIa264&hl=es_ES&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></p>

<p><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2QTxvmlA95Q&hl=es_ES&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2QTxvmlA95Q&hl=es_ES&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></p>

<p>O anaquiño con Arvo Pärt é unha marabilla, non importa se nunca na vida escoitaron as súas composicións, poden <a href="http://thepiratebay.org/torrent/4395303/Arvo_Part">facelo agora</a>, atendan: <em>one line is my sins and another line is forgiveness to this sins</em>.<br />
</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Björk, Aurora</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/bjork-aurora.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.625</id>

    <published>2010-04-15T15:41:15Z</published>
    <updated>2010-04-15T15:48:44Z</updated>

    <summary></summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="música" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/IZOWP6QQdRE&hl=es_ES&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/IZOWP6QQdRE&hl=es_ES&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>The New Raemon, Por tradición</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/the-new-raemon-por-tradicion.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.623</id>

    <published>2010-04-10T22:29:24Z</published>
    <updated>2010-04-10T22:51:29Z</updated>

    <summary></summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="música" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/L8RtuTyn3BA&hl=es_ES&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/L8RtuTyn3BA&hl=es_ES&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Contramedidas</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/contramedidas.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.622</id>

    <published>2010-04-06T20:28:23Z</published>
    <updated>2010-04-06T20:29:26Z</updated>

    <summary>Gracias ao poder de Google Reader e a que non escribo de nada non creo que haia moitas persoas que se decatasen de que ando cambiando o aspecto deste lugar, ademáis fagoo ao vivo e en quente, co cal, se...</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="ascarida.net" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
        <category term="persoal" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p>Gracias ao poder de Google Reader e a que non escribo de nada non creo que haia moitas persoas que se decatasen de que ando cambiando o aspecto deste lugar, ademáis fagoo <em>ao vivo</em> e <em>en quente</em>, co cal, se alguén me pilla fozando pode ver os cambios no momento. Algo que se me acaba de ocorrer, ademáis, é eliminar algunhas cousas: as etiquetas e o trackback, eso de momento, porque pode que en pleno delirio me dea, máis adiante, por poñer orde de verdade, un <em>season finale</em> no que a embiguista, escapista e críptica protagonista, enfrentada á súa nadería, decida se abandonar, mutar ou poñer unha bomba. Se cadra.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>Os aniversarios non existen</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://ascarida.net/post/os-aniversarios-non-existen.html" />
    <id>tag:ascarida.net,2010://1.621</id>

    <published>2010-04-05T15:53:27Z</published>
    <updated>2010-04-05T15:54:05Z</updated>

    <summary>Decimos que non, inventamos, racionalizamos porque non soportamos que esto, que o outro, nos afecte e nos goberne. Somos bastante tontos....</summary>
    <author>
        <name>ascárida</name>
        
    </author>
    
        <category term="persoal" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    
    <content type="html" xml:lang="es" xml:base="http://ascarida.net/">
        <![CDATA[<p>Decimos que non, inventamos, racionalizamos porque non soportamos que esto, que o outro, nos afecte e nos goberne. Somos bastante tontos.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

</feed>
