Coma un lóstrego aparecéuseme entón Arthur Shopenhauger, esgrimindo o seu argumento de que a máis elevada das leis é o amor, e o amor é compaixón, e entendín por que Arthur odiaba tanto ao forzudo de Hegel, e sentinme aliviado de que nin Hegel nin Shopenhauger dirixisen nunca exércitos adversarios, por que eses dous asasiñaríanse nun combate tan encarnizado como os dos dous clans de ratas nas canles e cloacas do subsolo de Praga.
Bohumil Hrabal - Unha soidade demasiado ruidosa