Y yo quisiera encontrarnos cara a cara, retomar desde la herida, atrevernos desde cero, sin reservas ni mentiras y entregarse sin temores a la luz de un nuevo día
E despois o que toca é obsesionarse coa redención.
como yo te amo, convéncete, nadie te amará
A tiranía do que sabe que quere máis, en versión Rocio Jurado ou Raphael.
y luego me ido y me han venido de golpe las cosas que te hubiera dicho, las cosas que nunca digo
Teño que confesar que me resulta difícil.
Seguro que alguien entrega su vida por mí...
Non é que teña superado eso de mirar de lonxe, de poñer o malo por diante e erguer cen mil barreiras, só digo que antes era peor. Coma cando tiña vintealgo e poñían este video na tele e miraba polo rabo do ollo a Santi e cambiaba sempre co mando.
Este é o video subtitulado en español da intervención de Ken Robinson no TED 2006, Do schoolls kills creativity?, 20 minutos nos que reflexiona sobre os motivos polos que un modelo educativo que ven do século XIX, cando o ensino non era para todos e estaba orientado a a crear elites universitarias, afoga a creatividade dos nenos do século XXI.
- Wilco (The Song)
- I Am Trying To Break Your Heart
- Pot Kettle Black
- A Shot In The Arm
- Side With The Seeds
- Handshake Drugs
- Bull Black Nova
- You Are My Face
- War On War
- Jesus, etc.
- Impossible Germany
- The Late Greats
- You Never Know
- Hate It Here
- Walken
- I'm The Man Who Loves You
- Hummingbird
- Misunderstood
- Poor Places (leading into ...)
- Spiders (Kidsmoke)
- Kingpin
- Monday
- Hoodoo Voodoo
El resultado es éste: que cuantas más cosas expele Leonia, más acumula; las escamas de su pasado se sueldan en una coraza que no se puede quitar; renovándose cada día la ciudad se conserva toda a sí misma en la única forma definitiva: la de los desperdicios de ayer que se amontonan sobre los desperdicios de anteayer y de todos sus días y años y lustros
Italo Calvino, Las ciudades invisibles
Tres días, tres polvos, cada polvo con cadanseu home. Ao primeiro volvín moitas veces, ao segundo sempre quixen volver, e ao terceiro, o único que non volvín ver, deixeille o cuarto inzado de quérotes trazados nuns papeliños post-it que peguei no gotelé e nos discos e nos libros. Hai cousas que non se poden contar sen quedar coma unha secundaria de Sex and the City.

Recent Comments